Юрачка

Ой ты, Юрачка,

Што не вучышся?

Так да невукаў

Ты далучышся.

А як вырасцеш

Ты няўмекаю,

Усе высмеюць

Недарэкаю.

А ў нашага Юрачкі

З'елі сала шчурачкі,

Як пабег ён у лясок,

Каб схавацца ад кніжок.

А ў нашага Юрачкі

У капоце дзюрачкі,

Нарабіў ён іх сабе,

Як стаў лазіць па вярбе.

Ой, ты, Юрачка,

Што лянуешся,

Хаткі нашае

Не пільнуешся?

Толькі бегаеш,

Забаўляешся,

Гэтак з кпінамі

Напаткаешся.

А ў нашага Юрачкі

Пагублены гузічкі,

Ён тады іх пагубляў,

Як з садочку уцякаў.

А з нашага Юрачкі

Сталі кпіць і курачкі,

Што не мыўся цэлы дзень

I бубніць, як авадзень.

Ой ты, Юрачка,

Кінь ляніціся,

Ды надумайся

Ты вучыціся.

Будзем цешыцца,

Што ты вучышся

I да невукаў

Не далучышся.