Алеся

Кукавала зязюля

У зялёным лесе,

Гадавала матуля

Дачушку Алесю.

Гаманіў бор сасновы

Ўвечары і ранкі,

Над калыскай ліповай

Пела калыханкі.

— Спі, засні, мая дзетка,

Птушкі ўжо заснулі,

Спі, засні, мая кветка,

Люлі, люлі, люлі.

Спі, не ведай трывогі,

Надыдзе часінка, —

На свае ўстанеш ногі,

Мая ты дзяўчынка.

Будзеш кужаль ты прасці,

Будзеш ткаці кросны,

Выглядаць долі, шчасця

Кукавала зязюля

У зялёным лесе,

Не згадала матуля,

Што выйдзе з Алесі.

Як набралася моцы

Матчына дачушка,

Паляцела да сонца

Пералётнай птушкай.

Паляцела дзяўчына

Самалётам гонкім

Над шчаслівай краінай,

Над роднай старонкай.

Адчыняе вароты

Нябесным маршрутам

Ці, як ястраб, з высотаў

Скача з парашутам.

I да сонца праз хвілю,

А ўсё вышай, вышай!

Самалётавым крыллем

Воблакі калыша.

Стара маці днём, ночкай

Марыць ля аконца:

Ужо к прасніцы дочка

Не зляціць з-пад сонца.

Кукавала зязюля

У зялёным лесе,

Не згадала матуля,

Што выйдзе з Алесі.